Sessiz Sinema..

The Artist..

Hayır, ne renginde sorun var perdenin, ne sesinde.. 2012 yılının vizyona giren en renkli siyah-beyaz ve en çok ses getiren sessiz filmini izlemeye geldiniz..
1920 yılıyla sinema sektörüne 'renk' ve 'efekt' girer.. Bu, öyle bir adımdır ki henüz hiçbir şey duymamışızdır. Ancak duyduklarımız yüzlerce insanı işinden ve kariyerinden etmeye başlar..
Diğer bütün takvimler 2012 yılını gösterirken, yönetmen koltuğundaki Michael Hazanavicius'un takvimi hala 1920'yi gösteriyordur.. Ve duymamız gereken daha birçok şey vardır..

İzleyenlerine 100 dakikalık bir şölen yaşatan film, 6 dalda Altın Küre'ye aday..

Geçtiğimiz günlerde başrolün harika aktörü Jean Dujardin'e Sinema Oyuncuları Derneği Ödülleri (SAG)'nde 'En İyi Erkek Oyuncu' ödülünü kazandıran film, başka ödüllerin de sinyalini veriyor..

Duymadığımız diğer şeyler için güzel bir nostalji..

Kemanı Ağlatan Adam..

Yasak adam.. O'nun memleketine girmesi haram.. Doğduğu büyüdüğü toprağına basması günah.. 

Yüzüne bakmıyorlar vatanında.. Dargın ayrılıyor Tahran'dan.. Kaliforniya'da büyüyor.. Kocaman olup dünyaya sığıyor.. Dünyaya sığıyor fakat yurduna giremiyor..

Farid Farjad.. Kemanı Secdeye Getiren Adam diyorlar O'na..

Kemanı Ağlatan Adam diyorlar..

Bu Memleket Bizim..

Dört nala gelip uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim!

Bilekler kan içinde
Dişler kenetli
Ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cehennem, bu cennet bizim!

Kapansın el kapıları
Bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim!

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine
Bu hasret bizim!

Nazım Hikmet RAN

...üzerine 1

...ülkemizde en çok yetişen, köylüdür. Köylü, bütün iklimlerde yetişir. Köylünün yetişmesi için, çok emek vermeğe ihtiyaç yoktur. Köylü bozkırda yetişir, yaylada yetişir, ormanda yetişir, dağda yetişir, kurak iklimde yetişir, ovada yetişir,sulak iklimde yetişir. Çabuk büyür, erken meyva verir. Kendi kendine yetişir, kendi kendine meyva verir. Biz köylüleri çok severiz. Şehre gelirlerse onlardan kapıcı ve amele yaparız...

Oğuz ATAY / TEHLİKELİ OYUNLAR

Daha birkaç gün önce bitirdim Tehlikeli Oyunlar'ı. hiç bitmesin istiyordum ama,

malûmdur, her kitap bitmekle cezalı..

Ama kitabın ironi barındıran bu bölümü, akıldan çıkası değil gibi geldi bana..

üçüncü şahsın şiiri

gözlerin gözlerime değince

felaketim olurdu ağlardım

beni sevmiyordun bilirdim

bir sevdiğin vardı duyardım

çöp gibi bir oğlan ipince

hayırsızın biriydi fikrimce

ne vakit karşımda görsem 

öldüreceğimden korkardım

felaketim olurdu ağlardım

ne vakit maçka'dan geçsem

limanda hep gemiler olurdu

ağaçlar kuş gibi gülerdi

bir rüzgar aklımı alırdı

sessizce bir cıgara yakardın

parmaklarımın ucunu yakardın

kirpiklerini eğerdin bakardın

üşürdüm içim ürperirdi

felaketim olurdu ağlardım

akşamlar bir roman gibi biterdi

jezabel kan içinde yatardı

limanda bir gemi giderdi

sen kalkıp ona giderdin

benzin mum gibi giderdin

sabaha kadar kalırdın

hayırsızın biriydi fikrimce

güldümü cenazeye benzerdi

hele seni kollarına aldı mı

felaketim olurdu ağlardım

Attilâ İLHAN

hep en baştan..

Yeni doğan bir bebeğin kızılca kıyamet ilk nefesi gibi.. İlk adımı gibi dünya turlarının.. Ciltlerce sürecek kitapların ilk harfi ve ilk notası bir keman virtüözünün..
Hoşgeldik ve hoşbulduk..