Diğerleri..

Siz hiç eski bir şiirde kendinizi buldunuz mu?



Kalabalık bir kitap gibi hayat.. Soluk soluğa çevrilişleri sayfaların..
Her şeyin satır satır başkalaşması..
Bir ayraç konur, nerde kalındıysa ordan başlanır..
Nerde kalındıysa..
Kalındıysa..
Nerde..

Siz hiç eski bir şiir oldunuz mu?

zamandır -bir gemi- mavilerde tükenir

ve 

gerisi hep aynı boşluk..

- Geçen günkü kitabı bitirdim..

- Zaman ne kadar çabuk geçiyor değil mi Zehra.? 

...üzerine 4

Durup duruken girersiniz sahafa.. Sanki yıllardır yapmanız gereken şey buymuş gibi..
Önce diğer raflarda oyalanırsınız biraz.. Ama yavaş yavaş kendine çekiyordur sizi..
Adım adım yaklaşırsınız ona.. Ve gözünüz değdiği anda tanırsınız..
''İşte bu..'' dersiniz, ''bu kitabı istiyorum..''
İncecik bedeniyle elinizdedir artık..

Bir yazının sürekli olarak kendini yazdırdığı bir süreçtir bu artık. Seneler geçer, geride kalan onca sözcüğe karşın nerede olduğunuzu bir türlü kestiremezsiniz. Ama sonuç ne olursa olsun, yaşadıklarınızın tümü bir özleme tutsaklıktır, bunu çok iyi bilirsiniz. 'Parantez kapanır', bir nokta konur. Yaşam oncasına insan için, olanca hızı ve umursamazlığıyla devam etmektedir...


Bir Şehre Gidememek

Mario LEVİ, gidemediğiniz bir şehirden dönüş biletini sunuyor size..
İşte her şey bundan ibaret..

Göğe Bakma Durağı..

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım

Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
İnecek var deriz otobüs durur ineriz
Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
Beni bırak göğe bakalım

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim gitsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım

Turgut UYAR