Diğerleri..

Fotoğraf

-Babam çok önce öldü.
-Ne zaman?
-Kore Savaşında...
-Korede çok insan öldü.

Sigara yaktı, ağladı. Saçlarını arkaya attı, ağladı. Sigarası bitti,attı, ağladı.
O günlerde insanlar çok ağlıyordu. Sigaraya sığınıyordu kimisi. Sigaranın dumanı yakmış oluyordu gözleri. Herkes ağlıyordu, sigara yakıyordu. Sigara yanıyordu, gözleri yakıyordu. Herkes ağlıyordu.

-Benim babam daha çok öldü.
-Çok ölme diye bir şey mi olur? Bir kere ölür insan.
-Öldü işte.

Burnunu ceketinin koluna sildi. Ceketi maviydi, ayakkabısı siyah. Ağladı. Elini cebine soktu. Bir fotoğraf çıkardı. O günlerde herkes cebinde fotoğraf taşıyordu. Hep siyah-beyaz oluyordu fotoğraflar. Herkes ağlıyordu. Islanınca renklenmiyordu fotoğraflar.
-İşte şu, ortadaki...
-Babana benziyormuşsun. Kucağındaki kim?
-Oğlu...

Oğlu ağlıyordu. O günler bugünler değildi. Bugün sigaradan ağlıyordu herkes. O günlerde sadece açlıktan..