Vizyonumuz

"İnsanoğlu! Ben o kadar inanıyorum ki, isbat denilen her şeyi hakir görüyor ve kaybediyorum.
İnsanoğlu! İsbatımız yok, yalnız imanımız var. Allah'a inanıyorsan gel!"

[Aynadaki Yalan/Necip Fazıl Kısakürek]

25 Ağustos 2012 Cumartesi

Bir Öykü Denemesi..



"Yüzüme bakmıyorsun. Ne oldu? Fakir kızın rüyası bitti mi?"
Türkan Şoray / Ateş Parçası

"İnsanca yaşamaya, dostluğa, sevgiye ihtiyacım var. Ne olur yardım edin bana!"
Kartal Tibet / Ateş Parçası


-Çiçekler bana mı? 
diye sordu. Cevap vermesem de olurmuş gibi...
-Cevap vermesem olur mu? 
diye sordum. Cevap vermese de olurdu.

Sinema gişesinin önünde, üç beş gençle birlikte üşüyorduk. Türkan Şoray'la buluşacaktık birazdan içeride. Yanında Kartal Tibet de olacaktı. 

-Keşke matine alsaydım bileti. Gündüz bu kadar soğuk değildi.

Zehra, yanımda çığlık çığlığa susuyordu. Sağ koluma girmiş sol kolunu çekip saatine baktı. Bana gösterdi. Ben de baktım. 
Filmin başlamasına 4 gün vardı. Ama biz o filme gelmeyecektik. Hatta bugünden sonra bir daha hiç sinemaya gitmeyecektik. 

-Geçelim mi artık içeriye?
-Biz üşüdük diye filmi erken başlatırlar mı dersin?
-Hayır ama film başlamasa da kaloriferler yanıyordur.

Zehra bir adım attı içeriye. Sonra bir tane daha... Gençleri yalnız bırakıyorduk. 
...
-Bu kadın çok güzel farkında mısın?
-Sarışın olan mı?
-Hayır, Türkan Şoray'ı diyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.