-Gidiyormuş.
-Biliyorum. Hayat alacaklarını almış, O da gitsin.
-Birazdan Mehmet gelecek çantasını almaya.
-Hep ondan mı bahsedeceğiz?
-Bilmem, gözlerin ondan bahsetmemi istiyor gibi.
Uzun bir sessizlik ayrılığın çok yakın olduğunu hissettiriyordu herkese. Bu sessizliği bozdu, beklenen zil sesi.
-Hoşgeldin?
-Hoşbulduk.
-Mehmet gelecek diye biliyordum.
-Ben gelmek istedim.
-İçerde...
-Fuat!
Camdan dışarı bakarken arkasına dönüp gelen sese bakmak istemedi.
-Her şeyin geç kaldığını, sana geç kaldığımı biliyorum ama en azından vedalaşalım.
Fuat dönüp baktı.
-Gitmek zorunda mısın?
Bu sözü bekliyordu.
-İstemiyorsan gitmem.
-İstiyorsan git..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.