"Anne, yorulduğum zaman bana yardım eder misin?" diyorum, "çocuklar yorulmaz" diyor. Çocuk olduğuma mı üzüleyim, yoksa yorulmaz olduğuma mı sevineyim bilmiyorum..
Ben İbrahim.. Zehra'yı kaybettim. Onu en son gördüğümde terliklerini çıkarıyordu. Benim terliklerim yok. Zehra da yok..
- Anne terliklerimi gördün mü?
- Senin terliklerin yok ki.
- Zehrayı?
Annem, "Zehra hiç olmadı" diyor. Zehra'yı kaybetmediğime mi sevineyim, yoksa hiç bulamadığıma mı üzüleyim bilmiyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.