İbrahim benim adım. Perşembe günleri mavi atkımı takıyorum. Zehra'yı kaybettim.
Önceleri gelecek sandım ama gelmedi.
O benim en iyi arkadaşım. Utandığı zaman burnunun ucu kızarıyor.
İbrahim ben. Parmağımı elma soyarken kestim. Ben genelde elma soyarım. Ayıp der annem. Elmayı soyarak yemenin neresi ayıp?
Zehra'yı kaybettim. Bana en çok elmayı o alırdı. O en çok elmayı bana alırdı. Elmayı o bana en çok alırdı. El onyu ene ban çolurdu.
pardon. Zehra'yı gördünüz mü?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.