Zehra'yı gördün mü?

İbrahim benim adım. Dışarısı "dışarısı soğuk" denildiğinde tahmin edilenden daha soğuk. Zehra'yı kaybettim.

Elim cebimde olduğu zaman kendimi daha güvende hissediyorum. İyi ki pantolonların cepleri var.

Kış geldi mi biz hep böyle yaparız. Yazı hayal ederiz. Yazın da, yazı hayal ettiğimiz zamanları hayal ederiz. Hayal kurmadan yaşanmıyor. 

Ben İbrahim. Zehra'yı kaybettim. O da benim üşüdüğümü üşüyüp, benim gibi tutmadan içiyordur sigarasını şimdi. 

"Defterine bak. Ben orada olurum." demişti giderken. Altını üstüne getirdim defterimin. 

Zehra böyledir işte. Bazen yalan söyler. Yalanlarından tanırsınız onu. Oralarda mı? Zehra'yı gördünüz mü?