[ 12 Eylül 2013 Tarihli ''Fatmayla'' yazımın son kısmı.. ]
- Sigara versene bana da.
- Peki sen ne vereceksin karşılığında?
- Ne istiyorsun ki?
- Gülebiliyorsun. Benim gülecek bir şeyim yok mesela. Dingin bir hayatın ve geleceğe yönelik umutların var. Onlardan ver sen de. Hayatında güzel bir şeyler bulabilirsin. Sevebilir hatta sevilebilirsin bile. Beni kimse sevmez bu saatten sonra. Sevilebilmeklerinden ver bana. Karşılık beklemeden ne veriyorlarsa sana, onlardan ver. Bulunduğun durumdan daha boktan bir duruma sokmayan şarkılardan, unutamadıklarını daha da unutamadıklaştırmayan şiirlerden bir parça belki. Her şeyi bırakıp gidebildiğin yerlerden ver. Ben hiçbir şeyi bırakıp gidemiyorum. Bırakıp gidilecek bir şeylerin vardır senin. Peki ya dostluklar? Elini uzattığında elini uzatmayan dostları istemezsin hayatında. Ben onlara bile razıyım. Yoruldum lan Fatma. Yorulmadıklarından bir parça ver. Sonra al bütün sigaralarımı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.