Bir cumartesi sabahı, kahvaltılık alışveriş yapmak için Abidinpaşa'da bir köşebaşı dükkanına girersiniz. Sizin hemen peşinizden 5 yaşlarında bir oğlan girer içeri. Siz siparişlerinizi sayarken O çikolata dolu rafları karıştırmaya başlar. Bakkal abisiyle aralarında şu konuşmaya şahit olursunuz:
Bakkal: Ne yapıyon lan?
Çocuk: Hiçbir şey...
Bakkal: Nasıl hiçbir şey?
Çocuk: Sen bilmiyor musun hiçbir şeyi? Kötüler her şeyi
bilir ama...
Bakkal: Hayır kötüler her şeyi bilmez. İyiler her şeyi
bilir. Hem ben kötü değilim. Sen kötüsün.
Çocuk: Yaşasın kötülük! Ama hep iyiler kazanıyor...
Bakkal: Hayır hep iyiler kazanmıyor. Hep kötüler kazanıyor
ama göstermiyorlar. İyiler de hep kazandıklarını zannediyor.
Garip bir tebessümle çıkıyorsunuz dükkandan. Kim haklı diye
soruyorsunuz kendinize. Her şeyi daha dünyaya dair 5 yıllık deneyimi olan çocuk
mu? Yoksa hayatı dükkan rafının arkasından seyreden bakkal abi mi..
Kahvaltı yapmak için evin yolunu tutuyorsunuz..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.